შევღებდი


იყო და არა იყო გარნიერი გათავებუკლიყო ერთი კვირა არ შემოქონდათ თურმე მაღაზიაში ოდა წავიდა მაიკო და სადღაც აფთიაქში გამყიდველმა უთხრა რომაო აბა ეს საღებავი ცადეო,ნახე,კატალოგში ისეთი წითურია შენ რომ გინდაო. დაუჯერებია ამასაც,უყიდია, წაუსვამს თავზე და შედეგიც სახეზეა, წიწილა რომ ჭარხალში ამოავლო ის ფერი აქვს თმა.
კი,ვიცი, სალონში უნდა ვიღებო და რარაც, მაგრამ რა შეედრება იმ ფაქტს როცა საკუთარი ხელით (ან დაქალის) ისვამ, თითოეულ მონაკვეთზე ცდილობ კარგად წაუსვა, მერე ელოდები-ელოდები-ელოდები, როგორც იქნა დგება დრო როცა უნდა დაიბანო, დაბანისასვე ცდილობ თმის ბოლოებს შეუჭყიტინო რა ფერისებია, დაბანის მერე, უცებ შეიმშრალებ და ცალი თვალით,ფრთხილად იყურები სარკეში, ააბა რა გამოვიდაო, სველზე სხვა ფერია ხოლმე და ვარაუდობ, ა იქნება საბოლოოდ, ამასობაში თმები ნელ-ნელა შრება და რეალური ჯერი ჯდება შენ კი ყველაფერ ამას აკვირდები საკუთარ თავზე ირგებ-აგემოვნებ. ეს ისეთი კაიფია როგორ გავცვლი სალონზე.

შედეგიც სახეზეა კიარადა ამ სურათზე

ძალიან ტრაგედია მეჩვენება
რაცაა,ესაა

: ((((

ხვალ დღის სინათლეზეც იმასვიზამ

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s