R.I.P


არ ვიცი, რატომ
საიდან
ან როგორ
მაგრამ
დღეს, მგზავრობისას რაღაცის გეგმას რომ ვალაგებდი, ფორუმელი მექსი გამახსენდა და დღესღა გავაცნობიერე, რომ ჩვენ ცხოვრებას ვაგრძელებთ, მან კი თავისი ცხოვრება უკვე დაამთავრა.

სამი ახლობელი ადამიანი ისე წავიდა ჩემი ცხოვრებიდან, რომ არც კი “შევიმჩნიე”, ტვინი ვერ ვაიძულე , ეღიარებინა, რომ მოკვდნენ. ანა ბებიას კუბოსთან ვიდექი და გულში ვიმეორებდი “მოკვდა,აღარაა, ვეღარასოდეს ვნახავ” და მაინც ვერ “დავიჯერე”, რომ ასე იყო.

კარგა ხნის მერეღა მოვიდნენ დანაკლისები და “ნეტა”-ები, განცდები და ემოციები.

იმ ადამიანებიდან ორი ბავშვობასთან ასოცირდება და მართალია ხშირად არ ვნახულობდი, მაგრამ ნათესავებში ყველაზე მეტად მიყვარდნენ და ვითომც არაფერი, თავი ვერ ვაიძულე მეღიარებინა, რომ მოკვდნენ.

😦

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s