სიკვდილი, რომელიც არ აგვირჩევია


  • ლოგიკას თუ დავუჯერებთ, თუ ჩემთვის არ უკითხავთ, მინდოდა თუ არა დაბადება, რატომ უნდა მკითხონ, მინდა თუ არა სიკვდილი?
  • თუ ჩემთვის არ უკითხავთ, როგორ თეთრეულში მინდოდა წოლა და რომელი ეტლით სეირნობა, რატომ მეკითხებიან, რა უნდა ჩამაცვან სიკვდილის მერე, და რატომ მამზადებინებენ საფლავის ადგილს?
  • თუ ჩემთვის არ უკითხავთ, ვისი და რისი მინდოდა რომ მწამებოდა, რაღატომ მეკითხებიან, მინდა თუ არა ზიარება სიკვდილის წინ?
  • თუ ჩემთვის არ უკითხავთ მინდოდა თუ არა აქ დაბადება, რაღატომ მთხოვენ დაბადების ადგილის ერთგულებას?
  • ევთანაზია რომ დაუშვან ქვეყანაში, როგორ გგონიათ, რამდენი ადამიანი აირჩევდა საბოლოო დღეს, საათს, ამინდს, ფრაზას, ადამიანებს, გარემოს, ფრაზებს, მეთოდს?….

კი, ჩვენ ყველანი, მოვკვდებით, მაგრამ….

  • ჩვენ არ აგვირჩევია დაბადების დეტალები და ვერც სიკვდილის დეტალებს ავირჩევთ, ჩვენში ჩადებული იმ რელიგიური დოგმების გამო, რომელიც ბავშვობაში ჩვენს მაგიერ აირჩიეს…

ჩვენ ვიზრდებით და ვიბრძვით, რძეში ჩაგდებული თაგვებივით, მაგრამ მთელი ცხოვრება კარაქი გვაცხია ტანზე, ის კარაქი, რომელიც ჩვენ არ აგვირჩევია.

და თუ ცხოვრება წიგნია, რატომ ეძლევა ყველას, განურჩევლად ნიჭისა და უნარისა, პირველი თავების დაწერის უფლება?

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s