აპათია


აპათია.

მან გაპატია.

ან იქნებ არც

და

მხოლოდ იმიტომ, რომ

ასეა საჭირო.

მშობლიურებს ხომ ყოველთვის პატიობენ

კაცის მკვლელებსაც ყოველთვის დაელოდებათ ვინმე

ამოღამებული თვალებით

საკანის კართან

დამხობილი

ლუკმა ცრემლის მოლოდინში.

შესისხლხორცებული.

ფიცვერცხლნაჭამი.

ერთომგამოვლილი.

სისხლის ყივილი.

ენერგეტიკული კანონები.

და რა სისულელეა ეს ყველაფერი, როცა პატიებაზე მიდგება საქმე.

არც მიტევება

არც დავიწყება

არც უგულებელყოფა

არც შენდობა

არ უდრის პატიებას.

აპათია.

მან გაპატია.

ან იქნებ არც.

One thought on “აპათია

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s