მთ(ლ)იანი აჭარა (III)


დილით ძალისძალათი გავიღვიძე, ზღვა უნდა მენახა. ავდექი, წავბოდიალდი…

ზღვაზე გასული მივხვდი, რომ რაღაც ისე არ იყო, არ დამეზარა, უკანვე წამოვედი, სამზარეულოში წყალი ვიმათხოვრე, ყავა გავიკეთე, ბულკის ნარჩენიც მოვძებნე, იქვე მობოდიალე რუსი თანამოლაშქრე ხელს გავაყოლე და ზღვისპირას ყავის დასალევად მოვკალათდი.

მერე ეს ბლახებიანი ქობულეთური ეზო დავტოვეთ და წავედით.

და მერე იყო პალიასტომი.

ის მოთხრობა წაკითხული გაქვთ, ქართული, კაცი რომ დააპირებს ტივით გადაცურვას და შიგ ჩაიხრჩობა? არა? ხოდა, არ წაიკითხოთ და თუ მაინცადამაინც ხელები აგექავათ, რამენაირად პალიასტომზე გასეირნების მერე მოახერხეთ.

იყო და არა იყო, იყო ერთი პერი, რომელმაც ცურვა არ იცოდა, არც მაშველი ჟილეტი ქონდა და პალიასტომზე მიმავალ ბორანზე მიფოფხავდა (თუ რა ერქვა იმ რაღაცას?).

თავიდან ისეთი არაფერი, ერთი ჩვეულებრივი ტბის შთაბეჭდილება გრჩება, ოღონდ გამყოლი გეუბნება, რომ სულ რაღაც რამდენიმე საათი გაქვთ, მერე მოსაღამოვდება, ქარი ამოვარდება და აქ ამ დროს თურმე ძალიან საშიშია ყოფნა.

რაც უფრო ღრმად შედიხარ, მით უფრო ძლიერად უბერავს სიო და ბორანს აქანავებს. სადღაც ნახევარ საათში კი ამაზონის ჯუნგლებისნაირ ადგილას ხვდები, ორივე მხრიდან მეჩხერი ტყეა და შუაში “მდინარე”.

წყალი უცნაურად შავია, კუპრივით. ალაგ ძალიან ცივი, ალაგ-ალაგ ლამის ცხელი. თუ არ დაგეზარება, ნაპირზე გასასვლელ კიდეზე გახვალ, რომელიც სვლისას ცხვირისკენ ანუ წინაა მოქცეული და ჩამოჯდები, “ზაგარსაც” მიიღებ, ყაყანისგანაც დაისვენებ და თან წყლის დონიდან სულ სხვა ხედი იშლება. (სიტყვაზე უნდა მენდოთ, იმ განცხრომაში ფოტოაპარატის ჩხაკუნი არც გამხსენებია)

ხო, ნავი მაინცადამაინც კარგ მდგომარეობაში არ ყოფილა, შუა ტბაში გაფუჭდა. აი ადგა და მოკვტა. მძღოლიც არ დაიბნა, ახადა ძრავას თავი და დაუწყო მშვიდად ჩხიკინი. ასე 15 წუთი უჩხიკინებდა, სანამ გააკეთებდა. სულაც არ იყო სასიამოვნო. უფრო მეტიც, სიამოვნებით გადავუძახებდი ამაზე პასუხისმგებელ პირს მშიერი ზვიგენებით სავსე აუზში, წინასწარ თითგაჭრილს.

საჭმელი ჯობია ბევრი წაიღო, ნაპირთან გიჩერებენ “დასასვენებლად” პატარა, მზიანი მინდორია, მეჩხერი ტყით შემოფარგლული. სანამ ბავშვები ტყეში დარბოდნენ, მე მზეზე ვიწექი

 

სხვა… არც არაფერი, მერე თბილისში დავბრუნდით.

პ.ს. ფოთში კი ვიყიდე მარა… თევზიანი ბუტერბროდი პირველი და უკანასკნელი იყო, მეორედ-ნწ!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s