მზიანი სახლი- საბაზო ტრენინგის შემდგომი ბენეფითები


რაღაც დავალების მსგავსი მაქვს დასაწერი, მაგრამ წერილის დაწერას, ბარემ ბლოგზე მოვყვები, ასე ჩემთანაც დარჩება.

 

ვწელე-ვწელე, იქნებ რამე ჭკვიანური აზრები მომივიდეს თქო, მაგრამ არ მოვიდნენ, ამიტომ ისე, რენდომ აზრებს ამოვკენკავ, რა მომცა, რა დამამახოვრდა და რა შეცვალა ჩემთან.

მზიან სახლში როგორ მოვხვდი, ადრე უკვე მოვყევი. ისე, კანონზომიერად, რაღაც რომ მოხდება, მერე კიდე რამე და ეს ყველაფერი საბოლოო წერტილამდე მიდის ხოლმე, აი ისე მქონდა ფინალური დაშვება სინტონში. ძალიან იდეინი ხალხი ვნახე აქაურელი და “მეც მინდა” დამემართა.

მემგონი ყველაზე მთავარი, რაც მზიან სახლში გავაკეთე, ჩემს “ცუდ ჩვევებზე” დავფიქრდი პირველად და ვაღიარე, რომ ხო, მე socially awkward ვარ და ზუსტად აქედან გამომდინარე ვგონივარ ყველას “უცნაური”.  ვაღიარე და დავწყნარდი და აწი ვინც უნდა იმან მიძახოს, არ მესიამოვნება მაგრამ ის მაინც ხომ ვიცი, რატომ და რისთვის.

ყველაზე მძაფრად ალბათ ნდობის სავარჯიშოები დამამახსოვრდა, ვარდნები და თვალისახვევები.

და ის საშინელი შეგრძნება, ნელ-ნელა რომ უახლოვდები ადამიანს და შენს პირად სივრცეში უშვებ (ფიზიკურად) და საერთოდ, რაღაც ისეთი, სახისახევა ემოციური სავარჯიშოები იყო, ზოგს ფეხზე რომ ეკიდა და ზოგი იჯდა და ჭამდა ერთმანეთს.

კიდევ ერთი სასაცილო აღმოჩენა გავაკეთე- არ მოკვდები, თუ ადამიანს თვალებში შეხედავ. აი ასე, მშვიდად დადგები და უყურებ. მაგრამ მას მერე, რაც ლაპარაკისას თვალებში ყურება დავიწყე, აღმოვაჩინე, რამდენი ადამიანი გაურბის თვალებში ყურებას.

ჩვენ ძალიან სწრაფად ვცხოვრობთ, სულ სადღაც მიგვეჩქარება, ვიღაცას ველაპარაკებით, ადამიანებს, ფილმებს, მუსიკას, წიგნებს, ფოტოებს და ა.შ. ვუთმობთ  დროს და იმის დრო არ გვრჩება, რომ საკუთარ თავს დავუთმოთ დრო. მზიან სახლში კი კვირაში ოთხი საათი ზუსტად იმისთვის ხვდები, რომ ოთხი საათით დაივიწყო დაქალი, რომელიც ფეხსაცმლის საყიდლად უნდა გაგყვეს, ბავშვი, რომელსაც ახალი ჩანთა უნდა ან ის ფილმი, ზეგ რომ უნდა გენახა და ძალიან საინტერესო, ახალი ადამიანის აღმოჩენით დაკავდე, რომელის სულ აქვე იყო, მაგრამ არაასოდეს გეცალა, რომ კარგად დაკვირვებოდი.

ყველაზე კარგი, რაც სინტონმა მომცა, ძალიან ბევრი ახალი ადამიანის დანახვის შესაძლებლობა “შიგნიდან”. უარავი ხასიათის-წვრილმანის დეტალს იჭერ მაშინ, როცა ეს ადამიანები დგანან და ფიქრობენ, მსჯელობენ და ისეთ რაღაცეებს ამბობენ, რაზეც არასოდეს არ დაფიქრებულხარ (ისევ, მაგის დრო სად იყო) და ბევრი საინტერესო ბზიკი ჩნდება.

იმისათვის, რომ ვინმე რამეში დაარწმუნო, ჯერ თავად უნდა დარწმუნდე. მგონი საბაზო ტრენინგი იყო ესეც, არ ვიცი ზუსტად, მაგრამ ერთ-ერთი თამაშისას მე უნდა დამერწმუნებინა ხალხი, რომ შეკრული წრიდან გავეშვი და ჩემს ოცნებაზე დავიწყე ლაპარაკი მთელი ემოციებით, გულწრფელად. მაშინ რამდენად იმოქმედა არ ვიცი, მაგრამ დღემდე, როცა რაიმე ძალიან მნიშვნელოვანი მაქვს სათქმელი, მარტო სიტყვებით კი არა, მთელი არსებით ვცდილობ იმ “აზრის” გადმოცემას, ემოციით, ხმით, თვალებით, განწყობით. და მოქმედებს.

 

ახლა, როცა ცხოვრების ახალი წესის შენებას ვიწყებ, ისე უცნაურად დაემთხვა “სულის სამყარო” ანუ ემოციებზე მუშაობა, რომ მემგონი, როგორც ყოველთვის, ზემოდან მეკაიფებიან.

Advertisements

4 thoughts on “მზიანი სახლი- საბაზო ტრენინგის შემდგომი ბენეფითები

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s