დაკარგული ზაფხულის სანაცვლო სიკეთეები


გაწუწნული ნაწილი

brave

ბავშვობაში, როცა ბნელი 90-იანები იყო და მთელი ჩემი კორპუსიდან მხოლოდ ერთი ადამიანი დადიოდა ზღვაზე (ქმარი ყავდა მოსკოვში), დედა ყოველ წელს გვპირდებოდა, რომ წაგვიყვანდა, ყოველ წელს ვალაგებდი გეგმებს, ველოდებოდი, მიხაროდა და ამაზე იმდენს ვოცნებობდი, რომ არწასვლა უკვე აღარც კი მწყინდა, ოცნებაც მყოფნიდა.

წელს ორჯერ ამოვალაგე წასასვლელად გამზადებული რუკზაკი, აი დილის ექვსზე რომ უნდა წახვიდე და 10-სკენ რომ არკვევ, რომ ჩემი ფეხები. ეტყობა ბავშვობის მერე ძალიან გავიზარდე, იმიტომ რომ ცოტა დამაკლდა რამე არ მიმელეწა.

ერთიორჯერ ბოლო კვირას გავარკვიე რომ ვერ მივდიოდი და მიუხედავად იმისა, რომ ორგებს დაველაპარაკე და ავუხსენი, რომ ჩემს გამო არ ხდებოდა, ერთმა საჯაროდ მაინც მისაყვედურა და მატყუარა თუ რაღაც მსგავსი მიწოდა და ისე მივეპასუხე, დანარჩენები პიემში მიკრავდნენ ტაშს. (მიქარული ორგის გასამართლებად იმას ვიტყვი, რომ უბრალოდ, არ მიცნობს ლაივში და ფბ-ზე ჩვენ ყველანი გოჭანჭურები და ნაზი სახვარელი გოგოშკუნები ვართ)

ყოვლად ტრაგიკული ნაწილი

tumblr_m0qqffhU221qmwhxto1_500

დღეს 25 აგვისტოა, ორშაბათი, იმ ორშაბათს უკვე პირველი სექტემბერია,  წელს კარავი არც ერთხელ არ გამიშლია, სპალნიკი არ გამიმზეურებია, თუშეთის ორი გასვლა და კიდევ რამოდენიმე კარვიანი გასვლა გავმაზე სხვადასხვა მიზეზების გამო, ზღვაზე ვერ წავედი, სრულიად ნათელია რომ წელს ვეღარსად წავკარავდები და სრული უფლება მაქვს, ტირილის ხასიათზე ვიყო.

The Universe is a Bitch, right?

არა, რა წუწუნი, რის წუწუნი, წუწუნი რა არის?

0_af282_af33acc8_orig

well, no. The universe is not a bitch.

მე ჩემი წილი ბედნიერება მაქვს…. ქალაქში. სამყარომ გადაწყვიტა რომ ყველაფერი ერთად ბევრი მომივიდოდა  და სეკვესტრში ბლახები მოაყოლა. მე მერჩივნა, ზედმეტი კილოგრამები მოეყოლა თუ აყოლებდა, მაგრამ ეტყობა გადაწყვიტა რომ ორი ცალი ზედმეტი კილოგრამი ძალიან მომიხდებოდა და ბლახები წაიღო.

სამყაროსაც უნდა ეტყობა სიმწუნე და სიგრილე.

ხო, კიდევ ძალიან მინდა თმა შავად შევიღებო. შეჭრაც მინდოდა მაგრამ ჩემმა პარიკმახერმა, მერე გული დაგწყდებაო და არ შემჭრა. ძალიან მიყვარს ეს გოგო იმის გამო, რომ თმას არ მკორტნის ხოლმე, მაგრამ მემგონი მერჩივნა შეეჭრა.  სულ უმზეობსგან ისევ ვფითქინდები მემგონი და იმ თეთრ გოგოს ვემსგავსები, ადრე რომ ვიყავი. ცოტა ხანში ალბათ უზაგარო “ტრუსიკიც” აღარ მექნება.

ხოდა კიდევ ისა, აი ისა, ჩემი ბლოგია და მინდა პლასკაპლუსკს დავწერ, მინდა კურტკას და მინდა სკვინჭილას, ვიჯოს! (ამასწინათ რამოდენიმე grammar nazi შემომესია)

მომავალ პახოდამდე, ზეგე

Advertisements

2 thoughts on “დაკარგული ზაფხულის სანაცვლო სიკეთეები

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s