მოგზაურობა საქართველოში 2014


წლის მთავარი ასრულებული ოცნება ტაბაწყური იყო. ძალიან, ძალიან ბევრი წელი ვოცნებობდი ტაბაწყურზე და მოლოდინები გაამართლა. სულ სხვა განზომილებაში გადადიხარ, დაახლოებით ისევე, როგორც ვაშლოვანში. პატარა სოფელი, რომელიც ტბაშია შეჭრილი და მეთევზეები ცხოვრობენ.

ქვის სახლები,  არანაირი ესთეტიკა, მხოლოდ საჭირო ნივთები და სახოფაცხოვრებო რამეები,  საშინლად ცივი წყალი, თვალისმომჭრელი მზე და ცნობისმოყვარე ბალღები

გარფილდი მეხატა მაისურზე და ისე აღტაცდნენ, რამე სანაცვლო რომ მქონოდა, მივცემდი.

ტაბაწყურამდე ბევრია სავალი, ბაკურიანის გავლით რამოდენიმე საათი. თუმცა, მშვენიერი გზაა, გრუნტის, მაგრამ გაწმენდილი და სასიამოვნო

შემდეგი გაჩერება რკონი იყოს.

გულწრფელად, რამოდენიმე წლის წინანდელი უკაცრიელი რკონისგან, სადაც ერთ-ერთ პირველი კარავული გასვლა მქონდა, აღარაფერია დარჩენილი.

გზადაგზა აბრები როგორ უნდა მოიქცე ეკლესიაში, ცხვრის ტყავები, საქეიფო ადგილები, ნაგავი… ჩვენ სოფელთან დავბანაკდით. კოცონისთვის შეშა რომ გამოვათრიე, მერეღა მივხვდი, ნიტო საქეიფო, ნიტო მსხვერპლშესაწირი ადგილიდან წამომიკონწიალებია ფიჩხები…

ნუ, ცნობილი თამარის ხიდი ადგილზეა

რკონი აქვეა, ერთ საათში მისვლადი.

ატენის ხეობაში, ყოველ წელს, შეჯიბრი რომ ტარდება ყინულზე ცოცვაში, აი იქაც ვიყავი

ამდენჯერ ნაკადულზე არ გადავმხტარვარ ალბათ, ამ დღეს რომ ვიკონწიალე. წინა გზაზე ბიჭებმა მაკონწიალეს, უკანა გზაზე ჯოხი ვიშოვე

დღის ბოლოს სუფრა აი ამ ულამაზეს ადგილას გავშალეთ, რომელიღაც მონასტერთან იყო, რომლის სახელსაც,  სამწუხაროდ, ვერ ვიხსენებ

ფიტარეთში ყველა ვყოფილვართ, ხომ? დამიჯერეთ, იმ გზით, რითიც მე ვიყავი, არ ხართ ნამყოფები. ბეწვის ხიდზე არ გადავსულვარ, შორი გზით მოვიარეთ, გზაზე იმდენი ვიჯაყჯაყეთ, რომ მახსენდება ახლაც მაჟრუალებს. ასე ყოჩაღად არასოდეს ვყოფილვარ სახელურზე ჩაბღაუჭებული და ღვედგადაჭერილი (უკანა სავარძელზე)

ესეც ფიტარეთი, შორიდან დანახული

ფიტარეთს თუ ცოტა ჩამოსცდები ციხეცაა

მერე ალექსეევკაში გამოვიარეთ და  ვიპოვეთ, რესტავრაციისას ამოუყრიათ

გაზაფხულზეც ვიყავი იმერეთისკენ და ეს ფოტოები შემომრჩა

თერჯოლაში რაღაც ელექტროსადგურზე ვიყავით…

რომელთანაც ძალიან საინერესო გამოქვაბულებ იყო, მაგრამ მე დამეზარა, სხვები აძვრნენ

ხარაგაულელი დევები მოვიკითხეთ

კახეთის მხარეს მიმავალ გომბორის უღელტეხილზე ნამყოფები ხართ? არა? ხოდა, არიქა!

აი ასე გამოიყურება ფიროსმანის სახლ-მუზეუმი

ეს კიდევ ზუუუუსტად ის ადგილია, სადაც მირიან მეფეს მზე დაუბნელდა

ეს სადღაც ქართლში ხდებოდა, ძველისძველი საფლავების ქალაქია, ფაქტიურად. ქვაბულები რაც ჩანს, ადამიანების აკლდამებია

ბატეთზეც ვიყავი, ნეტა მერამდენედ…. მემგონი მეტად აღარ წავალ, კოღოზოზავრებმა შემჭამეს. სამაგიეროდ უკანა გზაზე შხაპუნა წვიმაში ვიარე და ეს იყო ძალიან კარგი ❤

გურგენიანზეც გახლდით…. წყალდიდობამ ის პაწუკა აუზი სულმთლად მოსპო, ზემოდან გადმოსახედიც, მაგრამ მაინც კარგი იყო

ესეც კახეთი, საბუე... აქ იყო ის კარიბჭე, ყველაზე დაბალი უღელტეხილი, საიდანაც ლეკები გვესხმოდნენ თავს

მთები…… მთები მხოლოდ ყაზბეგში იყო. მთები და სიყვარულები.

პ.ს. უცნაურია, მაგრამ, ეტყობა არასაკმარისი ბოდიალის კომპენსაციის მიზნით, წელს ჩემი აივნიდანაც კი მშვენიერი ხედები იყო

Advertisements

5 thoughts on “მოგზაურობა საქართველოში 2014

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s