სახლი, რომელიც მიატოვეს


უცნაური ვინმეები არიან სახლები –

ეს ბეტონის, ხის და ლითონის გროვები,

სულის, ხასიათის და ემოციების გარეშე

როგორ საჭიროებენ ადამიანებს, რომლებიც მათში იცხოვრებენ.

დგანან და უსიტყვოდ ელოდებიან ადამიანებს

ვინმეებს

რომლებიც მოვლენ, გააღებენ კარებებს, დაანთებენ ბუხარს, შემოუსხდებიან და იკამათებენ,

იჭორავებენ, იჭუკჭუეკებენ, ეყვარებათ, გაუხარდებათ და დაედარდებათ…

იყო და არა იყო რა , იყო ერთი სახლი

სადღაც, იქ, საქართველოში.

რომელიღაც სოფელში

გზის პირას

აბიბინებული ეზოთი, გაქუცული ალუბლის ხით და

ყავლგასული ღობით

ჩამსხვრეული ფანჯრებით

გაუნიავებლობისთვის გაწირული ლეიბებით,

მტვერდადებული ავეჯით

ალბათ რა რუდუნებით ნაგროვებით

ატკეცილი, გაბზარული, საკუთარგზასდამდგარი საღებავებით

იდგა სახლი მოწყენილი და ღიად დარჩენილი კარებებით ამაოდ ელოდა ადამიანებს

რომლებიც მოვლენ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s