მწარე სიმართლე ლაშქრობებზე

Comfort zone Adventure

ამ ბლოგზე ბევრი გსმენიათ, როგორი გენიალური რამეა ლაშქრობები.

მოდი ამჯერად იმაზეც მოგიყვებით, რაზეც არასოდეს ყვებიან ხოლმე ლაშქრობებიდან დაბრუნებულები. იმ “საშინელებებზე”, რაც შეიძლება პირველივე-მეორევე ლაშქრობაში დაგხვდეთ და რაც აბორიგენი მოლაშქრისთვის ნორმაა, ვიღაცისთვის შეიძლება ტრაგედია იყოს.

თქვენ შეიძლება დაიკარგოთ

royalty-free-hiking-clipart-illustration-1112466

ხო, აი ასე, მარტივად.

ჩემს პირველ “სერიოზულ” ლაშქრობაში ისე გულმოდგინედ დავიკარგე,  ზოგადი გამართლებადობა რომ არა, და კიდევ კარგი ამინდი,  ცუდ დღეში ჩავვარდებოდი. საბოლოო ჯამში, სულ ოთხი “მსხვილი” დაკარგვაა ჩემს წილ. ხევსურეთში, თუშეთში, ბორჯომში და… ბორჯომში.  ამ დროს ყველაზე ცუდი, რაც საკუთარ თავს შეიძლება გაუკეთო, შიში და პანიკაა. ვინ არ დაკარგულა, აგერ ვარ ცოცხალი და გადასარევთავგადასავლებიანი.

დაკარგვისას შეიძლება მოულოდნელ და რთულ რელიეფს გადაწყდეთ

Hiking05

მაგალითად, ასეთს

თქვენ შეიძლება დაიკბინოთ

SONY DSC

ჩემთვის მივძვრებოდი მდინარის ნაპირას, ღამე,  და რატომ შევხტი იმ მორზე, თუ ვიცოდე…. უცებ ვიგრძენი როგორ მიკბინა რაღაცამ ჯერ კოჭზე, მერე წვივზე, მერე მუხლზე, თეძოზე. ელვის სისწრაფით. ელვის სისწრაფვითვე გადავხტი მოშორებით, გავიხადე შარვალი და დავიფერთხე, კუნაპეტ სიბნელეში, მდინარეში, ქვაზე მდგომმა.  სავარაუდოდ ჭიანჭველა იყო, ორი დღე კი მტკიოდა ნაკბენები.

კოღოები, ობობები, ტკიპები, ჭიანჭველები, გველები, მორიელები…..

თუმცა მე ამდენი წლის მანძილზე მხოლოდ ერთი საწყალი ჭიანჭველა გადამეყარა  (თუ მე გადავეყარე) და ისეც არ გეგონოთ, რომ ყველა ხის ძირში ჩასაფრებული დრაკონი ზის.

თქვენ შეიძლება გარეული ცხოველი გესტუმროთ

P7090499

ეს უფრო მაშინ, თუ რამოდენიმე ადამიანია. ბევრ ხალხს და ხმაურს ერიდებიან. თუ დათვი და მგელი და ტურა არა, მინდვრის თაგუნია შემოიცუნცულებს. იმასაც შია, შენ კიდევ კოცონთან გემრიელობებს რომ ტოვებდი, აბა რა გეგონა?

თქვენ შეიძლება ბიჭებთან/გოგოებთან ერთად მოგიწიოთ ძილი კარავში

sleeping in a tent

არც მიფიქრია ეს რომ უნდა დამეწერა, მაგრამ ლაშქრობების ორგანიზატორმა  აღნიშნა, რომელიც მამრია და გულწრფელადაა შეწუხებული გოგოების მოთხოვნებით.  ლაშქრობაში ეს ბუნებრივი მოვლენაა, იმიტომ რომ სად გითვალონ ახლა კარვები და  ადგილები? კდემა სახლში უნდა დატოვო  და ისე წახვიდე. ან ჩემსავით საკუთარი კარვით იარო და ვინც გინდა ის შემოუშვა. თუმცა მე სქესზე არ ვჭედავ და საერთოდაც ჩემი კარვის კარი სულ ღიაა, ნებისმიერი ადამიანისთვის, და ეს ასეც უნდა იყოს, იმიტომ რომ ლაშქრობის დაუწერელი კანონები გვეუბნებიან, ქალი და მამაკაცის გარჩევა მაშინ, როცა მას ეძინება, სძაგს ლაშქრობის ღმერთსო.

ხო, ძილზე გამახსენდა….

sleeping-bag

ძილი ნახევრად ფეხზე მდგომარე პოზაში, როცა კარავი დამრეც ფერდობზეა გაშლილი და მთელი ღამე წინ და უკან “დაცურავ”. ხმელი პარალონი, როცა ზურგით ყველა კენჭს გრძნობ. როცა კარავი არასწორადაა გაშლილი და კედლები უსველდება ან წვიმაში წყალი ჩამოდის და გუბეში გეღვიძება. როცა დილის ექვსისკენ სიცივე იმატებს და მაშინ გეღვიძება აკანკალებულს. როცა შენი მეზობელი უკიდეგანოდ ხვრინავს. როცა საერთოდაც უკარვოდ გძინავს, ღია ცის ქვეშ, კოცონთან (მაგრამ ეს ნეტარებაა)

ჰიგიენა არა ისა….

IMG_5774

ნუ აი….შხაპი რომ არ დაგვხვდება, თავიდანვე გასაგებია. არც ცხელი წყალი იქნება კბილის გასახეხად და შეიძლება არც წყარო იყოს პირის დასაბანად. უარეს ვარიანტში ბოთლით მოგიწევს დასხმა. უკეთეს ვარიანტებში ჩანჩქერები, მდინარე და ტბებია. და სველი ხელსახოცები ინტიმური ჰიგიენისთვის. უჟას-უჟას-უჟას? ხო, შეიძლება. თუმცა ლაშქრობაში მსგავს რეაქციაზე გაეცინებათ. თუ არ შეგიძლია, და სულაც არაა გასაკვირი და სასირცხვილო, დარჩი სახლში.

გოგოებს არ გეწყინოთ, მაგრამ მაკიაჟიც სასაცილოა ლაშქრობაში. აი დიდსაყურიანი გოგოსავით… მე ვის რას ვეუბნები, სუნამოს მინიფლაკონი მიგდია სულ, მაგრამ სუნამოც სასაცილოა, პრინციპში.

და ბოლის სუნი, ბოლის სუნი ევრივეარ…. მე მიყვარს… იქნებ შენც შეგიყვარდეს, მაგრამ მანამდე უნდა იცოდე რომ თვალებს აგიწვავს.

თქვეგან შეიძლება “გუნდური თამაში” მოითხოვონ

p015gn2m

მაშინ, როცა ბანაკი იშლება, უქმად ჯდომა სტეხს. ისიც სტეხს, შენი ბოთლიდან წყალს რომ არ დაალევინებ ადამიანს უღრან ტყეში( უღრან ტყეში-მეთქი)  და დახმარების ხელს არ გაუწვდი. ჯგუფს თუ ჩამორჩები ფოტოს გადასაღებად და საძებნი გახდები, ესეც სტეხავს. ბოლო პურს და შოკოლადს რომ გადამალავ, ეგეც ძალიან ცუდი რამეა. კარავში რომ არ შემოუშვებ ხალხს, ესეც.

მზეზე დამწვარი კანი… 

o-SUNBURN-facebook

მაღლა, მთაში, აი რაც არ უნდა წაისვა, რაც არ უნდა წაისვა, არარსებობს, მაინც შეიტრუსები. ღრუბლებშიც კი. მთელი დღე მთის მზეზე ყოფნას ქალაქელის ნაზი კანი უბრალოდ, ვერ უძლებს. დიდი ამბავი, ვის არ დაწვია ოდნავ კანი.

საჭმელ-სასმელი

120823_backpacking-food-quinoa-hiking-backpacking-meals_0001

ხევსურეთში რომ მოვხვდი პირველად, მწყემსს შევეკითხე, წყალი სად ავავსო თქო და იმ კაცის სიცილი არ დამავიწყდება… შვილო აქ სულ წყალი არააო?! მდინარის პირას ვიდექით. მდინარის წყლის დალევა, როცა სხვა არ გაქვს,  მთაში ბუნებრივი მოვლენაა. წყაროსიც, ტყეში.  საჭმელად ანაკომიც ბუნებრივია და შპროტიც (ჩემი ტკივილია) და დილით ცხელი ყავაც შეიძლება არ იყოს. საჭმელი მიაქვთ ცოტა, მაქსიმალურად ენერგეტიკული. ზოგჯერ დღე ისე დაღამებულა, სნიკერსის და ქიშმიშ-ნიგოზის ნარევის გარდა არაფერი მიჭამია.

აბორიგენები, აბორიგენები ევრივეარ

ზოგჯერ ადგილობრივებიც ჭედავენ. აი ასე, მარტივად და კონკრეტულად. რაზე? რავი რაზეც გაეხარდებათ. თუნდაც იმაზე, რომ ერთი ჭიქა არ დაულიე და არ დალოცე. მთაში ჭედავენო იძახიან.  ბარში გამჭედავებიც ბევრი მინახავს. თუმცა ძირითადად მაშინ ხდება გაჭედვა, როცა რომელიმე მხარე  დაიპრანჭება ცხვირაწეული.

მეორე დღის სინდრომი

დაჭიმული კუნთები, კუნთების ტკივილი, ნაკაწრები-ნაკაწრები ევრივეარ. თუ გაგიმართლა, გადაყვლეფილი მუხლები, ხელები, შხამიანი დიყის ნაკვალევები. ცუდი ფეხსაცმლის და ჩანთის შემთხვევაში ბებერები და მხრების/ზურგის ტკივილი. ზოგადი დაღლილობა და სამსახურში ძილები. გრძელი ფრჩხილების შემთხვევაში, ზოჯერ მოტყდომები.

სიმართლე იმაზე, როგორ ადიხარ მთაზე

Hiking Swiftcurrent Creek

“გული რომ ყელშია და თავში რაღაც ბაგაბუგობს როგორ ვერ ვიტან მაგ შეგრძნებას.  სიმაღლის აკრეფისას მემართება სულ”-იძახის ადამიანი, რომელიც ჩემზე კიდევ უფრო ბევრჯერაა სიმაღლეზე ასული. მე არ მაქვს ლაპარაკი გამოცდილ მთამსვლელებზე, ჩვეულებრივ ადამიანებს ემართებათ ხოლმე. მეც მემართება, ხანდახან, სულ პირველად სიმაღლე რომ ავიღე, იქიდან მოყოლებული. აუცილებელი არაა, დაგემართოს, უბრალოდ, ხდება ხოლმე

სიმაღლის აღება: ზღვის დონიდან 400 მეტრიდან სიტყვაზე, 1000-მდე ასვლა. რაც უფრო აღმართზე და სწრაფად ადიხარ, უფრო ბაგიბუგობს. რაც უფრო დიდხანს მიდიხარ, ანუ დამრეცზე და სერპანტინებით, მით ნაკლებად.

სხვა?

რავიცი,  გააჩნია, ყველას თავისი ბზიკები აქვს, მე დღემდე შპროტებზე მაჟრჟოლებს.

ამ ყველაფრის მერე, რატომღა დავდივართ?

აი ამიტომ

This slideshow requires JavaScript.

comfort-zone

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s