მოგზაურობა საქართველოში 2014


წლის მთავარი ასრულებული ოცნება ტაბაწყური იყო. ძალიან, ძალიან ბევრი წელი ვოცნებობდი ტაბაწყურზე და მოლოდინები გაამართლა. სულ სხვა განზომილებაში გადადიხარ, დაახლოებით ისევე, როგორც ვაშლოვანში. პატარა სოფელი, რომელიც ტბაშია შეჭრილი და მეთევზეები ცხოვრობენ.

ქვის სახლები,  არანაირი ესთეტიკა, მხოლოდ საჭირო ნივთები და სახოფაცხოვრებო რამეები,  საშინლად ცივი წყალი, თვალისმომჭრელი მზე და ცნობისმოყვარე ბალღები

გარფილდი მეხატა მაისურზე და ისე აღტაცდნენ, რამე სანაცვლო რომ მქონოდა, მივცემდი.

ტაბაწყურამდე ბევრია სავალი, ბაკურიანის გავლით რამოდენიმე საათი. თუმცა, მშვენიერი გზაა, გრუნტის, მაგრამ გაწმენდილი და სასიამოვნო

შემდეგი გაჩერება რკონი იყოს.

გულწრფელად, რამოდენიმე წლის წინანდელი უკაცრიელი რკონისგან, სადაც ერთ-ერთ პირველი კარავული გასვლა მქონდა, აღარაფერია დარჩენილი.

გზადაგზა აბრები როგორ უნდა მოიქცე ეკლესიაში, ცხვრის ტყავები, საქეიფო ადგილები, ნაგავი… ჩვენ სოფელთან დავბანაკდით. კოცონისთვის შეშა რომ გამოვათრიე, მერეღა მივხვდი, ნიტო საქეიფო, ნიტო მსხვერპლშესაწირი ადგილიდან წამომიკონწიალებია ფიჩხები…

ნუ, ცნობილი თამარის ხიდი ადგილზეა

რკონი აქვეა, ერთ საათში მისვლადი.

ატენის ხეობაში, ყოველ წელს, შეჯიბრი რომ ტარდება ყინულზე ცოცვაში, აი იქაც ვიყავი

ამდენჯერ ნაკადულზე არ გადავმხტარვარ ალბათ, ამ დღეს რომ ვიკონწიალე. წინა გზაზე ბიჭებმა მაკონწიალეს, უკანა გზაზე ჯოხი ვიშოვე

დღის ბოლოს სუფრა აი ამ ულამაზეს ადგილას გავშალეთ, რომელიღაც მონასტერთან იყო, რომლის სახელსაც,  სამწუხაროდ, ვერ ვიხსენებ

ფიტარეთში ყველა ვყოფილვართ, ხომ? დამიჯერეთ, იმ გზით, რითიც მე ვიყავი, არ ხართ ნამყოფები. ბეწვის ხიდზე არ გადავსულვარ, შორი გზით მოვიარეთ, გზაზე იმდენი ვიჯაყჯაყეთ, რომ მახსენდება ახლაც მაჟრუალებს. ასე ყოჩაღად არასოდეს ვყოფილვარ სახელურზე ჩაბღაუჭებული და ღვედგადაჭერილი (უკანა სავარძელზე)

ესეც ფიტარეთი, შორიდან დანახული

ფიტარეთს თუ ცოტა ჩამოსცდები ციხეცაა

მერე ალექსეევკაში გამოვიარეთ და  ვიპოვეთ, რესტავრაციისას ამოუყრიათ

გაზაფხულზეც ვიყავი იმერეთისკენ და ეს ფოტოები შემომრჩა

თერჯოლაში რაღაც ელექტროსადგურზე ვიყავით…

რომელთანაც ძალიან საინერესო გამოქვაბულებ იყო, მაგრამ მე დამეზარა, სხვები აძვრნენ

ხარაგაულელი დევები მოვიკითხეთ

კახეთის მხარეს მიმავალ გომბორის უღელტეხილზე ნამყოფები ხართ? არა? ხოდა, არიქა!

აი ასე გამოიყურება ფიროსმანის სახლ-მუზეუმი

ეს კიდევ ზუუუუსტად ის ადგილია, სადაც მირიან მეფეს მზე დაუბნელდა

ეს სადღაც ქართლში ხდებოდა, ძველისძველი საფლავების ქალაქია, ფაქტიურად. ქვაბულები რაც ჩანს, ადამიანების აკლდამებია

ბატეთზეც ვიყავი, ნეტა მერამდენედ…. მემგონი მეტად აღარ წავალ, კოღოზოზავრებმა შემჭამეს. სამაგიეროდ უკანა გზაზე შხაპუნა წვიმაში ვიარე და ეს იყო ძალიან კარგი ❤

გურგენიანზეც გახლდით…. წყალდიდობამ ის პაწუკა აუზი სულმთლად მოსპო, ზემოდან გადმოსახედიც, მაგრამ მაინც კარგი იყო

ესეც კახეთი, საბუე... აქ იყო ის კარიბჭე, ყველაზე დაბალი უღელტეხილი, საიდანაც ლეკები გვესხმოდნენ თავს

მთები…… მთები მხოლოდ ყაზბეგში იყო. მთები და სიყვარულები.

პ.ს. უცნაურია, მაგრამ, ეტყობა არასაკმარისი ბოდიალის კომპენსაციის მიზნით, წელს ჩემი აივნიდანაც კი მშვენიერი ხედები იყო

Advertisements

ბატეთის ტბა


DSC_4934

ბატეთის ტბა ქარელის რაიონშია. ძამას ხეობაში.   30-ზე მეტი მონასტერია ერთი ბეწო ხეობაში. ბატეთი მეწყერული ტბაა და ცალ მხარეს ჭაობი აქვს, აი, დაბლითა ფოტოზე მწვანე რომ ჩანს, ეგაა. მწვანე იმიტომაა რომ შვიტებია ამოსული.  უკიდეგანოდ ლამაზი, დიდხეებიანი ტყე აქვს გარშემო.

ბატეთის ტბა2

როგორ მოვხვდეთ აქ?

ა)ვეწერებით რომელიმე ექსკურსიაზე, ოღონდ ჯერ ვარკვევთ, მხოლოდ ეკლესიებია პროგრამაში თუ ტბაც. მე ეკლესიების ტურზეც ვარ ნამყოფი და აბსოლუტურად სხვა სამყაროა/სხვა სიტუაციაა.

ბ) ჩავდივართ ქარელში ლარიანი მატარებლით, ვქირაობთ იქვე რამე კარგი გამავლობის მანქანას კაცზე 5-10 ლარად, წაგიყვანთ-დაგხვდებათ კოდმანამდე დღის ბოლოს. ან მარტო წაგიყვანთ.  მერე ფეხით უნდა იაროთ ემმმ…. 10-ოდე კილომეტრი.

გზადაგზა

გზადაგზა

გ) მივბოდიალობთ საკუთარი მაღალი გამავლობის მანქანით, გადასახვევიდან ტბამდე ფეხით – სულ სამიოდე კილომეტრია.  ტბამდე მანქანით ასვლა ცოტა სათუოა, ოფროუდერი თუ არ ხარ, იმიტომ რომ უკიდეგანო ტალახი ევრივეარ. და საერთოდაც,  ტყეში ბოდიალი ვიცი მე ფეხით. არ ინანებთ.

ტბამდე ასასვლელი გზა

ტბამდე ასასვლელი გზა

საბანაკე ადგილი

საბანაკე ადგილი

საბანაკე ადგილი ტბასთან

  • სანამ ტბაზე ასვლას დაიწყებთ ნიშნულიდან, მშვენიერი მინდორია, მდინარის პირას. რომელიღაც კომერციული გასვლა ქეიფობდა, ჩვენ რომ მოვდიოდით. წყალი– მდინარეში, მონასტრებთან წყაროებიცაა
  • ტბაზე  პაწაწუნა ადგილია, ალბათ სამი კარავი დაეტევა. ბონუსები– უკიდეგანოდ ლამაზი ხედი დილით. არაბონუსი– ბაყაყების ყიყინი და სავარაუდოდ კოღოები. წყალი-გვიმრებშია ჩამალული წყარო, მოძებნა უნდა
  • იქვე მდგარ ფურგონში მგონი ვიღაც მწყემსის თავშესაფარია

ბატეთის ტბა

გზადაგზა ხედები ფანტასტიურია, ბევრია ეკლესია-მონასტერია კეთილი მორჩილებით, გზა ვიკითხეთ და გზის სწავლებას წითელი ღვინო მოაყოლეს ბონუსად. მარათონული სისწრაფით მოვცუნცულებდით და ომნომნომ.

DSC_4975

რომელიღაც ეკლესიის ეზოში ვისვენებთ და წყალს ვავსებთ

ფოტოგადაღებებისთვის იმჰო გადასარევი ადგილია, ზაფხულში ვიყავით და შვიტები, შვიტები ევრივეარ

DSC_4850

ჭაობიანი ნაწილი

 ტბაში ბანაობა და თევზაობა

ბანაობა– რამდენადაც ვიცი, არ შეიძლება. ნაპირებიც მოუხერხებელია მისადგომად და ნახევარი საერთოდაც დაჭაობებულია.

თევზაობა– თევზები არ იშოვება, სამაგიეროდ იშოვება ტრიტონები :3

შვიტები შიგ ტბაშია ამოსული

შვიტები შიგ ტბაშია ამოსული

სირთულის დონე

უმარტივესი.  დასაწყისში მკვეთრი აღმართია და ჯოხი არ გვაწყენდა.

აქ უკვე უკან ვბრუნდებით, ერთ დღეში უნდა ჩავტეულიყავით. სადღაც 20 კმ ვიარეთ შეუვენებლად.

DSC_4965

 

 

This slideshow requires JavaScript.